Na het afronden van haar dansopleiding (Juni 1991) aan de Rotterdamse Dansacademie (Codarts), danste Ann Van den Broek bij de Elisa Monte Company (New York, 1990), Dansgroep Krisztina de Châtel (Amsterdam, 1991-1998), Galili Dance (Groningen, 1998) en Charleroi/Danses (Charleroi, 1998-2000).

In de tien jaar dat zij als danseres werkte, ontwikkelde en onderzocht zij haar eigen dansidioom, en in december 2000 besloot zij zich volledig toe te leggen op het ontwikkelen van haar eigen choreografisch werk. Onder de paraplu van haar egen organisatie vzw WArd/waRD (Antwerpen, B), Korzo producties (Den Haag, NL) en Danswerkplaats Amsterdam creëerde zij een aantal choreografiŽn.

De choreografiën Quartet with One (2002), FF+Rew (2002; onder Dansgroep Krisztina de Châtel), FF+Rew 60:00 (2005), E19 (richting San José) (2006), Co(te)lette (2007), I SOLO MENT (2008) en We Solo Men (2009) werden zeer goed ontvangen door het publiek en geprezen door de Nederlandse en internationale pers. Bijna elke productie werd geselecteerd door de Nederlandse Dansdagen in Maastricht als een van de meest belangwekkende van het seizoen. E19 (richting San José), Co(te)lette en I SOLO MENT werden, door de VSCD (Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouw Directeuren), genomineerd voor de Zwaan voor de ‘meest indrukwekkende dansproductie’ van het seizoen. De meest prestigieuze Nederlandse dansprijs. In 2007 won Ann Van den Broek voor Co(te)lette de Zwaan.

Ann Van den Broek is ook de winnaar van de Mouson Award 2009/2010. De Mouson Award is een initiatief van Künstlerhaus Mousonturm in Frankfurt (Duitsland). De jury over Ann en haar werk: “Ann Van den Broek is een toegewijde choreografe die op intrigerende wijze menselijke gedragspatronen centraal stelt in haar werk. Zonder terug te grijpen op overdadige en schreeuwerige effecten weet ze toch steeds een onbetwistbaar statement te maken. Alhoewel ze met haar werk geen oordeel velt en haar choreografieŽn vaak afstandelijk en koel lijken, slaagt ze erin om haar publiek te irriteren en tegelijkertijd in stilte te laten huiveren en te ‘entertainen’. Het thema ijdelheid vormt de belangrijkste aanzet voor haar prozaÔsch geŽnsceneerde voorstellingen: in het licht van de vergankelijkheid van het menselijk leven is alles slechts schijn.”

Naast haar werk als choreografe, is Ann ook pedagoog en wordt zij regelmatig gevraagd om trainingslessen en workshops te geven, die de focus leggen op haar visie op eigentijdse dans en haar eigen unieke stijl.